U bent hier:   Lariks
  |  Inloggen

Article Details

Opening postertentoonstelling geschiedenis vwo 6
Bericht geplaatst op: 10-11-2014

Eén land, twee verhalen,

Op donderdag 6 november vond in gebouw Lariks van CS Vincent van Gogh de opening plaats van de tentoonstelling van posters die de leerlingen uit vwo 6 vorig hadden gemaakt. Het onderwerp van de tentoonstelling was de geschiedenis van Joden en Palestijnen tussen 1870 en 1948. Deze opening trok ruim honderd belangstellenden: leerlingen, ouders en docenten.

Het gevoel rondom de vernissage van de postertentoonstelling kon haast niet beter verwoord worden dan met de woorden Eén land, twee verhalen. Het is traditie dat de vernissage geheel georganiseerd wordt door de leerlingen zelf. Voor deze gelegenheid hadden Bertien Martens,  Sarah Joppe, Demi Wester en Simone Luchtenberg, die samen het organisatiecomité vormden, de Israëlische en de Palestijnse ambassadeur uitgenodigd. De Israëlische ambassadeur schetste in vogelvlucht de geschiedenis van het ontstaan van de Joodse staat. Hij sloeg een losse toon aan en zei dat hij aan de posters kon zien dat de leerlingen tijdens de geschiedenislessen in elk geval niet hadden zitten te slapen. Daarmee was meteen de luchtige toon gezet. Hij noemde het feit dat de Palestijnen in 1948 de door de VN voorgestelde tweestatenoplossing afwezen een historische vergissing. Op een vraag uit het publiek antwoordde hij dat hij optimistisch was over de toekomst en noemde het vinden van een oplossing beider belang. Daarbij wees hij er ook op dat er met de problemen in de buurlanden Syrië en Irak een nieuwe politieke realiteit was ontstaan

Het was niet de Palestijnse ambassadeur, maar een zaakgelastigde, mevrouw Hana Shawa,  die namens de Palestijnen sprak. Ook zij schetste een beeld van de geschiedenis. De zionistische beweging in Europa ging er volgens haar ten onrechte van uit dat de Joden die naar Palestina trokken in een land zouden komen waar nog niemand woonde . Toen dat niet juist bleek te zijn ontstond meteen de vraag hoe om te gaan met die daar levende bevolking. Van het begin af aan is de Palestijnse bevolking eruit gezet via allerlei plannen. De eenvoudige bevolking had daartegen aanvankelijk weinig verweer. Zij hekelde ook het feit dat Israël de bezette gebieden van 1967 niet op wil geven. Zij toonde zich in tegenstelling tot de Israëlische ambassadeur niet erg optimistisch, onder andere niet vanwege de huidige nederzettingenpolitiek. “Wil er een oplossing komen dan moet Israël zijn veiligheidsobsessie laten schieten,”  aldus de spreekster. “ Wij hebben al zoveel gegeven, de beurt is nu aan de Israëliërs. Hamas valt Israël niet aan, je moet een daad niet uit zijn context halen. Het is Israël dat de Gazastrook volledig heeft afgesloten van de buitenwereld.”

Als bijdrage aan een oplossing van de kant van de Palestijnen noemde zij de acceptatie van de twee staten met Gaza, de Westelijke Jordaanoever en een verbindende corridor, en de acceptatie van het bestaan van de staat Israël.

Beide sprekers gingen naar huis met  een exemplaar van de catalogus die hoort bij de expositie en een beeldje van Bartje. De begeleidende docenten, de heren Steenbergen en Willemse toonden zich na afloop uiterst tevreden over de leerlingen.


Terug